THORSTEN-WIEDEMANN
Blog

De man die zichzelf 48 uur in Virtual Reality opsloot

By Sandi Djoulfian on January 19, 2016

Thorsten Wiedemann is lang, tenger en heeft een grote rossige snor. Hij maakt elegante bescheiden bewegingen en een heeft kalme, vastberaden blik. De geboren Berlijner is de organisator van het internationale game festival A MAZE. Als je hem ziet werken lijkt hij beheerst, rustig en serieus. Niet perse de persoon voor een vernieuwend experiment.

Maar schijn bedriegt. Op de eerste vrijdag van 2016 zette Wiedemann een VR-bril op, om hem vervolgens het hele weekend niet meer af te zetten. 48 uur in Virtual Reality, wat doet dat met de toestand van je lichaam en geest? Wiedemann vertelt hoe het was om wakker te worden onder een virtuele sterrenhemel, waarom hij bijna had opgegeven en hoe het was om weer terug te keren in de realiteit.

Hoe was het om 48 uur in VR te zitten?
De ervaring leek op een drugstrip. Ik heb in mijn jeugd veel met drugs geëxperimenteerd – LSD, Ecstasy, eigenlijk met alles wel. Niet alle ervaringen waren goed, maar de meesten wel. Ik denk dat op een schaal van 1 tot 10 deze VR trip een 4 scoort. Niet half zo goed als mijn beste drugservaring. Drugs zijn veel meer psychedelisch en geestverruimend dan Virtual Reality. Ik ben al jaren gestopt met drugs en alcohol. Niet dat ik op zoek ben naar vervanging. In de gaming wereld heeft iedereen het over Virtual Reality. Met dit experiment wilde ik kijken wat er allemaal mogelijk en onmogelijk is met VR.

“Na dit experiment weet ik zeker dat we over tien jaar delen van de dag in VR zijn.”


Wat heb je geleerd?

Uiteindelijk was het doel om erachter te komen wat er in Virtual Reality technisch moet verbeteren zodat mensen voor langere tijd een VR bril kunnen opzetten. Die tijd komt er namelijk aan. Vroeger lazen we science fiction boeken waarin mensen naar virtuele werelden gingen. Langzaam wordt die wereld werkelijkheid. Dit jaar brengen alle VR productenten (Oculus, HTC, Sony, Microsoft, Xbox red.) hun eerste VR headset op de markt. Straks kan je overal gaan zitten, een VR reis downloaden en een paar uur iets nieuws beleven. Na dit experiment weet ik zeker dat het over tien jaar heel normaal is om delen van je dag in VR te zijn.

Gaan we echt zo lang in VR doorbrengen?
Het kan, maar het is realistischer dat we voor korte periodes in VR zijn om bijvoorbeeld college te volgen of om een game te spelen. Met dit experiment wilden we kijken hoe ver we kunnen gaan. In de afgelopen twee jaar heb ik heel veel vragen gekregen over Virtual Reality. Hoe lang mensen het kunnen volhouden in VR en hoe lang ik zelf in VR heb gezeten.

Heb je geslapen Virtual Reality?
Ja, dat moest wel. 48 uur zonder slaap is op zichzelf al een behoorlijke opgave, dus ik moest wel slapen. We kenden nog geen gevallen waarin mensen hadden geslapen in VR. We hadden een team met VR game ontwikkelaars die me hebben geholpen, zij waren mijn Virtual Reality shawmaans. De ontwikkelaars hebben verschillende beschikbare VR games aan elkaar geprogrammeerd tot een weekend vullend programma. Daarbij hielden ze rekening met een normaal dag- en nachtritme. Uiteindelijk hebben ze zelf een vr grot met daarin een bed en een sterrenhemel gebouwd. In die grot heb ik geslapen en daar ben ik wakker geworden.

Hoe was dat?
Ik had verwacht dat ik direct gedesoriënteerd zou zijn en mijn bril zou afzetten, maar dat viel enorm mee. Na tweeënhalf uur slaap werd ik wakker. Ik zag de sterrenhemel en ik wist dat het oké was. Eigenlijk is het net als of je naar een nieuw land gaat en daar in een ander bed wakker wordt. Dit was eigenlijk niet anders. Op de tweede dag werd ik wel heel gek wakker omdat we een technische fout hadden. Ik was in de grot gaan en de volgende ochtend werd ik opeens op het strand wakker. Dat was gek, maar eigenlijk ook wel geinig. Ik had direct door dat we een foutje gemaakt hadden.

Je werd in de gaten gehouden door een team. Hoe communiceerden jullie?
Ik werd bijgestaan door een team die gewoon bij mij in de kamer zat. Eerst was het niet de bedoeling dat we contact zouden hebben. We wilden een noice-cancelling koptelefoon gebruiken om mij af te sluiten van het geluid van de crew. Die koptelefoon werkte alleen niet goed, dus ik kon horen wat het team zei. Achteraf was dat ook maar goed. Op de eerste dag had ik binnen een paar uur een paniekaanval en na 25 uur voelde ik me super slecht. Op beide momenten wilde ik de bril afdoen. Het team heeft me toen gekalmeerd.

“Ik begon mezelf vragen te stellen. Waarom ben ik hier? Waarom doe ik dit?”


Waarom kreeg je een paniek aanval?

Ik begon mezelf vragen te stellen. Waarom ben ik hier? Waarom doe ik dit? Mijn hart begon sneller te kloppen en ik raakte in paniek. Het is alsof je voor de eerste keer drugs gebruikt en niet meer helder kan nadenken. Wat je dan nodig hebt is iemand die een hand op je schouder legt en zegt: je bent niet alleen, ik ben er ook nog. Na tien minuten was ik weer rustig.

Hoe heb je gegeten en gedronken?
Ik heb gel-voeding gegeten. Die voeding is normaal bedoeld bergbeklimmers die op lange tochten gaan. Daar zit alles in wat je nodig hebt. De banaan- en chocoladesmaak waren nog te doen, maar de bosvruchten smaak was vreselijk. Het team had eetmomenten in mijn dagelijkse routine geprogrammeerd. In de ochtend, middag en avond liep ik naar een virtuele keuken met een tafel en een stoel. Het team had die tafel en stoel ook in het echt voor mij klaargezet. Het team had de gel in een banaanvormige beker gestopt. Virtueel zag ik de banaan rechtop op tafel staan en in het echt kon ik hem vastpakken. Die mix, waarin virtueel en realiteit met elkaar overeenkomen is heel erg fijn, zeker als je zo lang achter elkaar in VR hebt gezeten.

Wat waren de leukste momenten?
Ik vond de VR chatroom erg gaaf. Dat is een chatroom waar mensen virtueel samenkomen en met elkaar praten. Het bedrijf die de software voor de chatrooms maakt heeft als verrassing de opstelling van ons experiment nagebouwd. De stoelen, de tafels, de bank, alles stond er. Ons team had geregeld dat vrienden van mij van over de hele wereld naar die chatroom zijn gekomen. Dat was een supergave ervaring; een inkijken in de toekomst van Virtual Reality. Ik ben ervan overtuigd dat we dan vrienden van over de hele wereld in VR ontmoeten.

Was er veel interesse voor het experiment?
Er hebben 19.000 mensen naar de livestream gekeken. Dat was veel meer dan verwacht. Als we dit nog een keer doen, willen we al die 19.000 mensen uitnodigen om in Virtual Reality naar dezelfde omgeving te komen waar ik ben, zodat we in VR contact kunnen hebben met elkaar. Dat was nu technisch nog niet haalbaar, maar in de toekomst kan dat zeker.

“Ik leerde nieuwe mensen kennen waarmee ik binnen een uur op verschillende plekken in de wereld ben geweest”


Is Virtual Reality verslavend?

VR kan absoluut verslavend zijn. Het gevaar bestaat dat mensen straks te veel tijd in Virtual Reality besteden. Maar dat geldt niet alleen voor VR. Als we niet uitkijken besteden we ook te veel tijd aan games, televisie en smartphones. Persoonlijk vond ik de VR chatroom erg verslavend. Ik heb daar namelijk veel nieuwe mensen ontmoet. Met die mensen ben ik in een uur tijd naar verschillende plekken over de hele wereld geweest. Ze stonden in mijn kamer, maar we zijn ook naar het strand en naar steden geweest. Ik vond het moeilijk om die mensen weer te verlaten. Ik denk dat de techniek van Virtual Reality nog moet verbeteren, maar als ik terugkijk naar het experiment denk ik dat er een moment komt dat ik VR niet meer zou willen verlaten. Het is aan de ontwikkelaars om daar verantwoordelijk mee om te gaan.

Wat zou er nog moeten verbeteren aan VR?
Het gevoel van realiteit is nog niet goed genoeg. Natuurlijk wil je dingen meemaken die in het echt niet kunnen. Je wilt op mars rondlopen en kunnen vliegen. Maar ook als je vliegt moet je het gevoel hebben alsof je daadwerkelijk vliegt, alsof het echt is. Op dit moment is de beeldkwaliteit nog niet goed genoeg, waardoor je door hebt dat je in een game zit.

Hoe was het om weer terug te komen in de realiteit?
Bijzonder. Ik zette mijn bril af en ik voelde de frisse lucht op mijn gezicht. Dat was een heerlijk gevoel. In de kamer stonden allemaal vrienden en collega’s die borden in de lucht hielden. ‘Welkom terug in de realiteit’ stond erop. We hebben snel alles opgeruimd en zijn daarna met zijn allen gaan eten. De volgende dag had ik een paar puistjes op de plek waar de bril had gezeten. De brillen zijn nog niet zo hygiënisch op dit moment. Verder had ik nergens last van. De volgende dag ben ik lekker met mijn familie op wintersport gegaan.

Denk je dat mensen veel tijd in Virtual Reality gaan doorbrengen?
Zeker, maar op dit moment is VR nog te duur. Je hebt een super dure computer en een VR bril nodig. Je bent minimaal 2000 euro kwijt voor een goede VR set, dat is erg veel geld. Maar in de toekomst denk ik dat VR veel gaat betekenen. Nu gaan mensen op vakantie om te ontspannen. In de toekomst zetten we een VR bril op, gaan we naar een onbewoond eiland en gaan we simpelweg niets doen.

    Share

Subscribe to our mailinglist